Het Park als grondstof
Voel je even een kalligrafiemeester uit vervlogen tijden met deze zelfgemaakte inkt. IJzergallusinkt werd eeuwenlang gebruikt in manuscripten en brieven, en jij kunt het zelf brouwen. Ga hiervoor op zoek naar oude eiken, tevens een van de meest biodiverse bomen, en gallen. Zoek op de grond onder de eiken naar zogenoemde Knoppergallen en Galappels, zie ook ons vorige bericht over galllen:
Voor de inkt heb je nodig
- 30 g galappels
- 100 ml water
- 15 g ijzersulfaat of een oude roestige spijker
- 5 g arabische gom opgelost in water
- Thee/Kaasdoek of koffiefilter
En zo maak je het
Verkruimel de galappels met een mes of gebruik een theedoek en een hamer. Kook de gallen een half uur in water. Zeef de vloeistof met bijvoorbeeld een oude theedoek, kaasdoek of koffiefilter en voeg hierna ijzersulfaat toe of een roestige spijker. Na het toevoegen van het ijzersulfaat zie je het mengsel bijna direct zwart worden, bij de spijker duurt dat dus wat langer. Roer er daarna arabische gom door voor een soepelere, iets dikkere inkt. Arabische gom is eigenlijk het sap van acaciabomen (helaas komen die in het Park niet voor, dus dit is een beetje valsspelen). Laat afkoelen en bewaar in een afsluitbaar flesje. Deze inkt schrijft prachtig met een kroontjespen of nog cooler, neem een veer (snij deze schuin af en maak een inkeping).
Lang voordat er lucifers of aanstekers waren, gebruikte men tonderzwam om vuur te maken. Het binnenste van de tonderzwam is namelijk altijd kurkdroog. Een fascinerende techniek die je verbindt met de natuur én het verleden.
Wat heb je nodig
- 1 tonderzwam (Fomes fomentarius)
- As (in water - half om half) of urine
- Water om te spoelen
- Een scherp mes
- Doek om te drogen
En zo maak je het
Snijd de binnenlaag van de tonderzwam – het zachte, viltachtige deel – in dunne plakken. Kook deze in de as of urine om ze zachter en brandbaar te maken. Paardenurine (daar zit veel ammoniak in) schijnt het beste te werken. Maar anders kan je altijd die van jezelf gebruiken! Klinkt dit toch minder aantrekkelijk dan zou ik gewoon as uit je haard, vuurkorf of barbecue gebruiken. Spoel goed af en laat volledig drogen. Door de plakjes daarna te pletten, maak je ze extra flexibel. Eén vonk en je hebt een stuk dat minutenlang blijft gloeien. Perfect voor bushcraft (voor de minder avontuurlijke personen onder ons dit betekent; overleven in het wild).
Paardenkastanjes zijn niet alleen mooi, je kunt er ook je kleding mee wassen! Dankzij natuurlijke zeepstoffen, saponinen genaamd, zijn ze een milieuvriendelijk alternatief voor synthetisch wasmiddel. En wat is het makkelijk te maken! Ga op zoek naar de dichtstbijzijnde paardenkastanje en raap er een paar van de grond. Ook met oude vruchten lukt het gewoon. In de stad heb je Paardenkastanjes waar helemaal niks onder ligt. Dan heb je helaas een cultivar te pakken, speciaal gekweekt om geen vruchten te krijgen, zodat ze ook niet op iemands spiksplinternieuwe auto kunnen vallen. Schandalig, want insecten hebben er zo ook niks aan! Als alternatief kun je dan de bladeren van zeepkruid of klimop gebruiken.
Ingrediënten (per wasbeurt)
- 5 paardenkastanjes
- ± 250 ml heet water
En zo maak je het
Hak de paardenkastanjes in stukjes en doe ze in een glazen pot. Overgiet ze met heet water en laat dit minstens 30 minuten trekken. Het water wordt melkachtig – dat zijn de saponinen aan het werk! Zeef de vloeistof en gebruik het meteen als vloeibaar wasmiddel. Je kunt het eventueel ook koken voor een sterker resultaat. Vers is het het best, maar invriezen per portie is ook mogelijk. Voeg eventueel nog een druppel geurolie toe voor een heerlijk ruikende was.